2008/Jan/06

เพียงแค่อยากรู้ว่านี่คือ ความรัก หรือ แค่คำหลอกลวงเพราะผมนั้นได้เจอกับรักที่ไม่สมหวังตลอด จนกระทั่งผมได้มาเจอคุณคุณทำให้ผมนั้นรู้ค่าของการมีชีวิตอยู่เพื่อจะมีรักเราใช้คำว่า "แฟน" ร่วมกัน และผมก็รักคุณมาก มากจนที่ผมจะให้ชีวิตคุณได้นอกจากพ่อ และ แม่ของผม ก็คือคุณ คุณที่สำคัญที่สุดของผม

แต่แล้วสิ่งที่ผมเรียกว่ารักก็กลับเป็นเพียงแค่บางสิ่งบางอย่างที่ต้องปิดมันเอาไว้เพราะคุณยังคงมีใครคนนั้นที่ยังรักคุณอยู่  พี่ปอยังไม่จากไปไหนมันเลยทำให้ผมต้องกลายเป็นเพียงแค่ "น้อยชาย" คนหนึ่งที่เมือเจอกับพี่ปอของคุณ

ผมอยากตะโกนดังๆ ว่า  นี่ผมเป็นเพียงแค่น้องชาย หรอ แต่ก็คงทำไม่ได้

และผมก็เห็นรูปคุณ ใน Hi5 ของพี่ปอ เป็นรูป กอดกัน หอมแก้มกัน

 

ไม่ ไม่  ไม่เป็นไรคับ เพื่อสิ่งที่คุณทำแล้วมีความสุข ผมก็ยอมเป็นน้องชายของคุณ

ดีกว่าที่ผมจะต้องเสียคุณไป.... ผมรักคุณมากๆ นะ

 

แล้วเรื่องของพี่ปอก็จบ แต่ก็ยังคงมีเรื่องใหม่ที่ทำให้ผมต้องเสียใจอีกเมื่อวันที่ผมเจอกับคนๆนึงที่เพื่อนของผมรู้จัก  พี่เป๊กเป็นคนน่ารัก จนทำให้ผมนั้นกลัวกลัวว่าเค้าจะทิ้งผมไป  และแล้วเหตุการณ์ที่เคยกิดขึ้นกับผมก็กลับมาอีกครั้งเมื่อผมเห็นเค้าเดินเที่ยวด้วยกันที่สยาม ผมโทรไปก็บอกว่า ทำธุระอยู่แล้วธุระนั้นก็คงเป็นอะไรที่สำคัญมากๆ เพราะผมก็อยู่สยาม เค้าก็อยู่สยาม แต่ผมนั้นไม่สามารถไปหาเค้าได้  ผมก็เลยต้องรอเพราะวันนั้นจะเป็นวันสุดท้ายที่เราจะได้เจอกันเพราะเค้าจะต้องไปขอนแก่นสิ่งที่ผมเจอก็คือการที่เค้าให้ผมไป รอ หน้าคอนโดเมือผมไปรอเค้าที่คอนโด ผมก็แทบร้องไห้เพราะผมเห็นคนที่เดินลงมาด้วยเป็นคนเดียวกับที่ผมเจอเมื่อตอนกลางวันและเค้าก็หอมแก้มกันเพือเป็นการลาในฐานะตอนนั้น ผมคงเป็นเพียงแค่ "เพื่อน" คนหนึ่งของคุณที่ดูคุณหอมแก้มกันแล้วผมก็เจอรูปของคุณใน Hi5 ของพี่เป๊ก แล้วเขียนว่า  บอยแฟรน มานแปลว่า เพื่อนผู้ชายใช่ไหม

 

ไม่ ไม่  ไม่เป็นไรคับ เพื่อสิ่งที่คุณทำแล้วมีความสุข ผมก็ยอมเป็นเพื่อนของคุณ

ดีกว่าที่ผมจะต้องเสียคุณไป.... ผมรักคุณมากๆ นะ

 

คุณบอกว่าพี่เป๊กเป็นแค่เพื่อน แล้วแฟนเค้าก็อยู่คอนโดเดียวกับคุณโอเคๆ  ผมเชื่อคุณ  เพราะ ผมรักคุณแต่แล้วสิ่งที่ผมกลัวที่สุดก็คือการที่ คุณยังลืมแฟนเก่าคุณไม่ได้คุณยังติดต่อกันอยู่  คุณบอกว่า คุณกับพี่พอสต์ไม่มีอะไรกันแล้ว  โอเคๆ ผมเชื่อคุณแต่การที่คุณให้ผมเป็น "เพื่อนที่ชมรม" คงไม่ใช่คำตอบที่ผมต้องการแน่แล้วอีกไม่กี่วัน คุณก็กำลังจะไปต่างประเทศกับพี่พอสต์ มานทำให้ผมกลัวมากๆ กลัวหัวใจคนเราจะเปลียนแปลงตามอากาศ ผมรู้ว่าคุณรักผม แล้วผมก็รู้ว่าคุณก็รักพี่พอตส์

 

ไม่ ไม่  ไม่เป็นไรคับ เพื่อสิ่งที่คุณทำแล้วมีความสุข ผมก็ยอมเป็นเพื่อนที่ชมรมของคุณ

ดีกว่าที่ผมจะต้องเสียคุณไป.... ผมรักคุณมากๆ นะ

 

ผมไม่รู้ว่ารักของเรานั้นจะยาวนานแค่ไหน และผมก็กลัว กลัวมากๆ กลัวที่จะเสียคุณไปผมรู้ดีว่าผมไม่มีอะไรไปสู้กับเค้าได้เลยผมมันดีสู้พี่พอตส์ไม่ได้    ผมมันหล่อสู้พี่เป๊กไม่ได้     ผมมันใส่ใจสู้พี่ปอไม่ได้    แล้วผมจะทำอย่างไรดี ในเมือผมสู้ใครไม่ได้เลย ผมคงต้องเสียคุณไปหรอ

ผมคงต้องรอ  รอวันที่คุณนั้นจะหมดรักผม แล้วบอกเลิกผมและช่วงเวลานี้ผมจะดีกับคุณให้มากที่สุด

แต่ขอให้จำไว้นะงับ ว่า ผมรักคุณ แล้วจะไม่มีวันบอกเลิกคุณเป็นอันขาด

 

ผมรักคุณนะ

 

นายติ๊งต๊อง  รัก   เจ้าชายแสนงอน  นะ

edit @ 6 Jan 2008 22:39:19 by ~‘‘๐’’Eik-Q‘‘๐’’~